వేణువై   వచ్చాను  భువనానికి  
గాలినై పోతాను  గగనానికి "2" 
మమతలన్ని  మౌనగానం  
వాన్చలన్ని  వాయులీనం "వేణువై "

మాతృదేవోభవ
పితృదేవోభవ
ఆచార్యదేవోభవ

ఏడుకొండలకైన  బండతానోక్కటే
ఏడు   జన్మల  తీపి  ఈ  బంధమే  "2"
నీ  కంటిలో  నలతలో  వెలుగునే  కనక
నేను  నేననుకుంటే  ఎదచీకటే "హరి "
రాయినై వున్నాను  ఈ  నాటికి
రామపాదము  రాక  ఏ  నాటికి "వేణువై "

నీరు  కన్నీరాయె   ఊపిరే  బరువాయె  
నిప్పు  నిప్పుగా  మారే  నా  గుండెలో "2"
ఆ  నింగిలో  కలిసి  ఆ  శూన్యభందాలు  
పుట్టిల్లు  చేరే  మట్టి  ప్రాణాలు "హరి "
రెప్పనై   వున్నాను  నీ  కంటికి
పాపనై వస్తాను  మీ  ఇంటికి "వేణువై "





ఏడుకొండలకైన  బండ  తానోక్కటే
ఏడు  జన్మల  తీపి  ఈ  భంధమే  "2"

ఈ  చరణానికి  అర్ధం  తెలుపగలరు .

ఈ పదాలు ఎవరినో ఉద్దేశించి చెప్పినవి కాదు ఎందుకంటే ఇది నిత్యం మన చుట్టూ జరిగే సంఘటనలకు ప్రతిరూపమని  నా  ఉద్దేశం ....

 

ప్రతిచోట మనము ఎవరినయితే గౌరవించాలో వాళ్ళనే కించపరిచేలా ప్రవర్తిస్తున్నాం ఇది ప్రతి ఒక్కరు చేసేదని అందరికి తెలుసు కాని ఎవరు పట్టించుకోరు "ఎవరో 

వస్తారు ఏదో చేస్తారు" అని  ఎదురు చూడటంలో సమయం గడిచిపోతుందే కానీ జరిగేది ఏమి లేదు...

ఇది ఒకసారి ఆలోచించాలని అనుసరించాలని నా విన్నపం ఎందుకంటే నవ్యసమాజంలో ప్రతి స్త్రీ కి జరిగే అన్యాయాలు మనం రోజు చూస్తాం కానీ పట్టించుకోము 

ఎందుకంటే జరిగేది ఎక్కడో ఎవరికో అని చిన్న నిర్లక్ష్యం  ఇదే అన్నింటికీ ముఖ్యమైన కారణం....

"పురిటిలోనే ఆడపిల్లల్ని చంపే విష సంస్కృతి కి మనం అలవాటు పడిపోతున్నాం ,ఒకవేళ ఆ అమ్మాయి పుట్టినా చుట్టూ ఉన్న ఎంతోమంది విషపురుగుల వలన 

వాళ్ళు స్వతంత్రంగా ఉండటానికి ఎన్నో అవధులు పెడతారు అడుగడుగునా వాళ్ళు పడే కష్టాలు చూసి ఏమి చేయగలమో అది మనమే చేయాలి "

ముసలి తల్లితండ్రుల్ని వృద్ధాశ్రమం  లో  చేర్పించే అమానుష చేష్టలు మానివేయమని కోరుకుంటున్నాను ....

పుట్టిన నిమిషం నుంచి ప్రతి నిమిషాన్ని యమగండంగా గడిపే ప్రతి స్త్రీ మూర్తికి న్యాయం జరిగేలా చూద్దాం..మన చుట్టూ జరిగే అన్యాయాల్ని చూస్తూ ఉండకుండా 

మనకు ఎలా వీలుంటే అలా సహాయపడటానికి ప్రయత్నిద్దాం ప్రతి స్త్రీ లో మన అమ్మను ,చెల్లిని,స్నేహితురాలిని ,ఆప్తుల్ని చూడటమే మన కర్తవ్యం అని నా 

అభిప్రాయం ఇందులో ఏమైనా తప్పుంటే క్షమించండి అదేమీ లేదంటే నన్ను ఆదరిస్తారని ఆసిస్తూ ...మీ వెంకట్ 

Anandam

కనులు తెరిచిన కనులు మూసిన ..........కలలు ఆగవేల
నిజము తెలిసిన కలని చెప్పిన మసను నమ్మదెల.......
ఎదుటే ఎపుడు తిరిగే వేలుగా......ఇదిగో ఇపుడే చూసా సరిగా...........
ఇన్నాలు నేన్నున్నది నడిరేయి నిదురలోన.....
అయితే నాకినాడే తొలిపొద్దు జాడ తెలిసిందే కొత్తగా............


పెదవుల్లో ఈ దరహాసం నీ కోసం పుసింది.....
నీ జతలో ఈ సంతోషం పంచాలనిపిస్తుంది....
ఎందుకనో మది నీ కోసం ఆరాటం పెడుతుంది....
అయితేనే ఆ అలజడిలో ఒక ఆనందం ఉంది...
దూరం మహా చెడ్డదని లోకం అనుకుంటుంది........
కాని ఆ దూరం నిన్ను దగ్గర చేసింది..........
నీలో నా ప్రాణం ఉందని ఇప్పుడేగా తెలిసింది.............నీతో అది చెప్పిందా.... నీ ఘపకలే నా ఊపిరైనవని